Enerji ve Altyapı Hizmetleri

İş birimleri farklı politika ve süreçlerle çalışıyordu. Güvenilir envanter ve kullanım verisi bulunmadığından mükerrer yazılımlar, düşük kullanılan sistemler ve lisans yükümlülükleri zamanında belirlenemiyordu.

Teknoloji varlıkları ve yazılım yaşam döngüsü ortak bir yönetim modelinde birleştirildi. Kullanım, sözleşme ve lisans verileri doğrulanarak gereksiz harcamalar ve uyum riskleri belirlendi. Çalışma sonucunda 14 milyon USD’yi aşan tasarruf ve maliyetten kaçınma toplamı bildirildi. Bu tutar yalnız nakit tasarrufu değildir; önlenen lisans yükümlülüklerini de içerir. Merkezi görünürlük, satın alma ve yeniden kullanım kararlarını hızlandırdı.

Yaklaşık bir düzine güvenlik çözümü kullanılıyor, ancak riskler tek bir görünümde izlenemiyordu. Parçalı yapı; yönetim, lisans ve yetkinlik yükünü artırıyordu.

Güvenlik mimarisi değerlendirilerek kimlik, cihaz, ayrıcalıklı erişim, olay izleme ve otomatik müdahale süreçleri bütünleştirildi. Uzman desteğiyle sürekli risk incelemesi ve aksiyon doğrulaması kuruldu. Lisans maliyetlerinde azalma ve bakım dahil ortalama %99,7 çalışma süresine ulaşıldı. Kurum, alternatif şirket içi büyüme senaryosunda gerekeceğini belirttiği sekiz veri merkezi ve ek operasyon kadrosu yatırımından kaçındığını açıkladı. Bu, kapatılan mevcut tesislerden elde edilmiş tasarruf değil, önlenen yatırım ihtiyacıdır.

Artan tehditler karşısında mevcut izleme ve müdahale kabiliyetleri güçlendirilmeliydi. Yeni araçların yanında doğru mimari, kapasite ve analist iş akışları gerekiyordu.

Önceki uygulama deneyimleri değerlendirilerek mimari, hata toleransı ve kapasite planlaması yeniden ele alındı. Merkezi olay korelasyonu, davranış analizi ve müdahale otomasyonu kuruldu. Potansiyel tehdit tespit oranında beş kat iyileşme; ortalama tespit süresinin 10 dakika, sınıflandırmanın 30 dakika, yanıtın 70 dakika olduğu sonucuna ulaşıldı. Finansal değer alanları; analist zamanının daha verimli kullanılması ve kritik hizmetlerde olay etkisinin sınırlandırılmasıdır.

Belirli görevler için kurulmuş kapalı sistemler, operasyonel süreçlerin geliştirilmesini ve yeni dijital yeteneklerin eklenmesini zorlaştırıyordu. Kritik süreçlerde güvenlik, kullanılabilirlik ve maliyet birlikte ele alınmalıydı.

İş hedeflerinden geriye doğru gidilerek teknoloji yatırımları ve mimari yön belirlendi. Kapalı sistemlerden yeniden kullanılabilir yeteneklere dayalı platform yaklaşımına geçildi; iş akışı otomasyonu, veri platformu ve kullanıcı odaklı araçlar geliştirildi. İlk yılda son kullanıcı kullanılabilirlik puanı 37’den 82’ye yükseldi. Kritik bir süreçte 15 milyon ABD doları potansiyel yıllıklandırılmış iyileştirme belirlendi. Bu finansal değer fırsattır; gerçekleşmiş tasarruf olarak açıklanmamıştır.

Bir altyapı işletmesi, merkezi SCADA sistemi üzerinden çok sayıda tesisi yönetiyordu. Ancak sistemlerin çalışıyor olması, güvenli olduklarını göstermiyordu. Endüstriyel kontrol cihazlarındaki açıklıklar, dış bağlantılar ve üçüncü taraf erişimleri yeterince görünür değildi. Küçük OT ekibinin tüm tesisleri sürekli takip etmesi de güçtü.

OT güvenlik uzmanlarıyla yürütülen pilot değerlendirmede cihaz envanteri çıkarıldı, haberleşen sistemler belirlendi ve kontrol cihazlarının güvenlik açıklıkları ortaya kondu. Böylece yatırım kararı, varsayımlar yerine somut bulgulara dayandırıldı.

Mevcut ağ mimarisinden yararlanan merkezi OT görünürlük ve tehdit izleme çözümüyle 200 tesisin tek sensör üzerinden izlenmesi mümkün hale geldi. Bir kişilik OT ekibi; varlıkları, ağ hareketlerini, açıklıkları ve anormallikleri ortak bir görünümden takip etmeye başladı.

Her tesise ayrı bir güvenlik yapısı kurma ihtiyacını sınırlayan bu yaklaşım, yatırım ve operasyon yükünü kontrol altında tutarken küçük ekibin yönetebildiği alanı genişletti. Endüstriyel güvenlik standartlarına hazırlık da günlük operasyonun bir parçasına dönüştü.

Bir elektrik dağıtım işletmesi, endüstriyel kontrol ağlarının güvenliğini ve güvenilirliğini geliştirmek istiyordu. Ağların takibi ve yönetimi operasyon ekibinin zamanını alıyor; sorunların araştırılması saha ekiplerinin müdahalesini gerektiriyordu.

Endüstriyel ağ görünürlüğü ve güvenlik izleme çözümüyle kontrol sistemlerinin takibi güçlendirildi. Aynı yapı, siber tehditleri izlemekle birlikte operasyonel sorunların anlaşılmasını ve sistem yönetiminin kolaylaşmasını sağladı.

Endüstriyel kontrol sistemlerine ilişkin idari iş yükü haftada 10-12 saat azaldı. Bakım araçlarının sahaya çıkış sayısı da düşürüldü.

Kazanılan zaman, teknik ekibin bakım ve iyileştirme çalışmalarına daha fazla kapasite ayırmasına imkân verdi. Daha az saha müdahalesiyle ulaşım, personel ve müdahale yükü sınırlandı. Güvenlik yatırımı, günlük operasyonun verimliliğini de destekleyen bir değere dönüştü.

Büyük bir enerji şirketinin IT operasyonları çok sayıda hizmet sağlayıcı tarafından yürütülüyordu. Hizmetlerin görünürlüğü ve izlenebilirliği sınırlıydı. Yüzlerce kurumsal uygulama ortamı ve kritik üretim uygulaması, karmaşık bir destek yapısı içinde yönetiliyordu.

Parçalı hizmet modeli, maliyetlerin yanında performansı ve sorumlulukları takip etmeyi de güçleştiriyordu.

Uygulama ve altyapı hizmetleri ortak bir hizmet yönetimi modelinde birleştirildi. Hizmet seviyeleri, sorumluluklar ve yönetişim raporlaması netleştirildi. Model; ITIL, COBIT, ISO 20000-1 ve ISO 27001 gibi referanslarla uyumlu şekilde oluşturuldu.

Geçiş üç ayda tamamlandı. Üçüncü yılda IT operasyon maliyetleri başlangıç seviyesine kıyasla %45 azaldı. Kurumsal uygulama ortamlarının konsolidasyonuyla kritik olaylarda %40 azalma sağlandı.

Hizmet modelinin sadeleşmesi, maliyetlerin daha kontrollü yönetilmesini sağladı. Daha az kritik olayla destek ve müdahale yükü hafifledi; konsolidasyon, yönetişim ve süreç iyileştirmeleri birlikte sürdürülebilir operasyonel değer yarattı.

Bir altyapı işletmesi, mevcut IT hizmet sözleşmesinin bitişinde yeni bir çalışma modeline ihtiyaç duyuyordu. Hedef; maliyetleri azaltmak, destek kalitesini geliştirmek ve altyapıyı iş planıyla uyumlu hale getirmekti.

Kritik gereklilik, hizmet sağlayıcı değişirken günlük operasyonun aksamamasıydı.

İhtiyaçlar değerlendirilerek aşamalı geçiş planı hazırlandı. ITIL uygulamaları, ITSM çözümü, standart teknik dokümantasyon, sürekli hizmet masası ve kullanıcıların kendi taleplerini yönetebileceği kanallar devreye alındı. Üç ayrı bilgisayar odası tek veri merkezinde toplandı.

Destek hizmetlerinde %30 maliyet tasarrufu sağlandı. İlk seferde çözüm oranı, üç ay içinde %18’den aylık ortalama %45’e yükseldi. Stabilizasyon döneminde tanımlanan hizmet seviyesi hedeflerinin tamamı karşılandı.

Daha fazla talebin ilk temas sırasında çözülmesi, tekrar işlemleri ve destek ekipleri arasındaki aktarım yükünü azalttı. Altyapının sadeleşmesi ve destek kapasitesinin daha verimli kullanılmasıyla maliyet ve hizmet kalitesi birlikte iyileşti.

Kritik ölçüm ve faturalama altyapısını yöneten bir kuruluş, IT hizmet sağlayıcısını değiştirmek zorundaydı. Yeni sözleşmenin kısa sürede hazırlanması gerekiyordu; ancak teknik kapsamı yazmak yeterli değildi.

Değişiklikleri kimin onaylayacağı, risklerin kimin sorumluluğunda olduğu ve sağlayıcının hangi çıktıları teslim edeceği açıkça tanımlanmalıydı.

COBIT 5, teklif değerlendirmesinden sözleşme yönetimine kadar ortak referans olarak kullanıldı. Süreç gereklilikleri, beklenen yetkinlik seviyeleri ve teslimatlar tanımlandı. RACI sorumluluk matrisiyle kuruluş ve hizmet sağlayıcının görevleri sözleşmeye işlendi.

Teklifin yayımlanması, yanıtların değerlendirilmesi ve sözleşmenin imzalanması beş ayda tamamlandı. Ortak süreç dili, gereklilikleri netleştirdi ve farklı yorumlama riskini azalttı. Aynı yapı, sözleşme boyunca yönetişim ve sürekli iyileştirme için kullanılmaya devam etti.

Kapsamın, sorumlulukların ve kabul ölçütlerinin baştan belirlenmesi; ek iş, sözleşme uyuşmazlığı ve koordinasyon maliyetlerini yönetmek için daha güçlü bir temel oluşturdu. Satın alma kararı, fiyat karşılaştırmasının ötesine geçerek hizmet kalitesi, risk ve uzun vadeli değer üzerinden yönetilebilir hale geldi.